100 proc. pensji i chorobowe w jednym miesiącu. Jak to możliwe? – wyjaśniamy
Prawo pracy dopuszcza sytuacje, w których pracownik otrzymuje pełne wynagrodzenie oraz świadczenie chorobowe w tym samym miesiącu. Wyjaśniamy zasady i podstawy prawne.
Pełne wynagrodzenie mimo zwolnienia lekarskiego. Kiedy to możliwe
Prawo pracy dopuszcza sytuację, w której pracownik otrzymuje pełne wynagrodzenie za pracę, mimo że w tym samym miesiącu korzysta ze zwolnienia lekarskiego. Decydujące znaczenie ma sposób rozliczania czasu pracy, a nie sam fakt choroby.
Kluczowe jest to, czy pracownik wypracował pełny obowiązujący go wymiar czasu pracy wynikający z umowy. Jeżeli norma została zrealizowana przed rozpoczęciem zwolnienia lekarskiego, pracodawca nie ma podstaw do obniżenia pensji.
Dotyczy to zarówno pracowników zatrudnionych na pełen etat, jak i w niepełnym wymiarze czasu pracy. W takich przypadkach liczy się wyłącznie wykonanie normy, a nie liczba dni kalendarzowych obecnych w pracy.
Zasady te wynikają z § 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 29 maja 1996 r., które pozwala na obniżenie wynagrodzenia wyłącznie wtedy, gdy praca nie została wykonana w pełnym wymiarze.
60 tys. zł kary za brak równości płac w firmach. Ministerstwo przykręca śrubę przedsiębiorcom
Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień choroby
Świadczenie chorobowe przysługuje za każdy dzień orzeczonej niezdolności do pracy. Obejmuje to również dni wolne od pracy, weekendy oraz święta. Harmonogram pracy nie wpływa na liczbę dni objętych wypłatą.
Taką zasadę potwierdzają przepisy. Art. 92 § 2 Kodeksu pracy oraz art. 11 ust. 4 ustawy zasiłkowej wskazują, że dni choroby liczy się w dniach kalendarzowych, a nie roboczych.
Wysokość świadczenia ustala się jako 1/30 podstawy wymiaru za każdy dzień choroby. Co do zasady świadczenie wynosi 80 proc. podstawy, o ile nie zachodzą szczególne przypadki przewidziane w ustawie.
Dlatego możliwe jest, aby w jednym miesiącu pracownik otrzymał zarówno pełną pensję, jak i dodatkowe świadczenie chorobowe.
Dlaczego nie dochodzi do dublowania wypłat
Wynagrodzenie za pracę i świadczenie chorobowe mają odrębne podstawy prawne. Pensja dotyczy pracy faktycznie wykonanej. Świadczenie chorobowe dotyczy okresu niezdolności do pracy potwierdzonej zwolnieniem lekarskim.
Jeżeli pracownik wykonał całą normę czasu pracy, wynagrodzenie należy się w pełnej wysokości. Jeżeli następnie zachoruje, nabywa prawo do świadczenia chorobowego za każdy dzień absencji.
Przepisy nie zakazują takiego połączenia. W praktyce oznacza to, że w jednym miesiącu pracownik może otrzymać łączną kwotę wyższą niż normalna pensja.
Kiedy pracodawca musi obniżyć wynagrodzenie
Inaczej wygląda sytuacja, gdy choroba wystąpiła przed wypracowaniem pełnej normy czasu pracy. W takim przypadku pracodawca ma obowiązek obniżyć wynagrodzenie proporcjonalnie do niewykonanej pracy.
Zasady obniżania pensji reguluje § 11 rozporządzenia z 29 maja 1996 r. Wynagrodzenie zmniejsza się wyłącznie za czas faktycznie nieprzepracowany.
Nie ma znaczenia sama długość zwolnienia lekarskiego. Istotny pozostaje moment jego rozpoczęcia w stosunku do realizacji normy czasu pracy.
Każdy przypadek należy więc analizować indywidualnie, na podstawie ewidencji czasu pracy.
Czy pracodawca może zwolnić za częste L4? Wyjaśniamy przepisy w 2026
Pierwsze 33 dni choroby i zmiana rodzaju świadczenia
W ciągu roku kalendarzowego pracownik przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego. Po ukończeniu 50. roku życia okres ten wynosi 14 dni.
Od 34. dnia choroby przysługuje zasiłek chorobowy wypłacany na podstawie ustawy zasiłkowej. Zmiana rodzaju świadczenia nie wpływa jednak na sposób ustalania wynagrodzenia za pracę.
Nawet jeżeli w jednym miesiącu występują oba świadczenia, zasady rozliczeń pozostają niezmienne.
Liczy się wykonanie normy czasu pracy oraz liczba dni objętych zwolnieniem.
Przykład z praktyki: pan Marek, pół etatu i zwolnienie lekarskie
Pan Marek jest zatrudniony jako spawacz na 1/2 etatu w zakładzie produkcyjnym. Z umowy o pracę wynika, że w danym miesiącu powinien przepracować 80 godzin. Harmonogram pracy rozkłada te godziny na cztery tygodnie.
W pierwszych trzech tygodniach miesiąca pan Marek pracował intensywnie. Pracodawca zaplanował mu więcej zmian na początku okresu rozliczeniowego. Do 21. dnia miesiąca pan Marek wypracował pełną obowiązującą go normę 80 godzin.
W czwartym tygodniu miesiąca sytuacja się zmieniła. Pan Marek zachorował i otrzymał zwolnienie lekarskie od 22. dnia miesiąca do jego końca, obejmujące również dni wolne od pracy. Zwolnienie zostało prawidłowo przekazane do ZUS.
Emerycie, od września dorobisz mniej. ZUS obniża limity dorabiania
Jak pracodawca rozlicza wynagrodzenie
Ponieważ pan Marek zrealizował pełny wymiar czasu pracy, pracodawca wypłaca mu:
- 100 proc. wynagrodzenia za pracę wynikającego z umowy o pracę,
- bez żadnego obniżenia pensji za ten miesiąc.
Pracodawca nie stosuje proporcjonalnego pomniejszenia wynagrodzenia, ponieważ nie wystąpił brak realizacji normy czasu pracy. Przepisy nie pozwalają na obniżenie pensji tylko z powodu późniejszej choroby.
Podstawą takiego rozliczenia jest § 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 29 maja 1996 r., który przewiduje obniżenie wynagrodzenia wyłącznie wtedy, gdy praca nie została wykonana w pełnym wymiarze.
Jak rozliczane jest chorobowe
Za okres od 22. dnia miesiąca pan Marek nabywa prawo do świadczenia chorobowego. Przysługuje ono za każdy dzień niezdolności do pracy, także za dni wolne i weekendy.
Jeżeli pan Marek nie wykorzystał wcześniej limitu 33 dni niezdolności do pracy w danym roku, za pierwsze dni choroby otrzyma wynagrodzenie chorobowe. Jeżeli limit został już wykorzystany, przysługuje mu zasiłek chorobowy.
Świadczenie chorobowe oblicza się jako 1/30 podstawy wymiaru za każdy dzień choroby, zgodnie z przepisami ustawy zasiłkowej.
Pan Marek pod koniec miesiąca jest bardzo zadowolony
W tym samym miesiącu pan Marek otrzymuje:
- pełne wynagrodzenie za pracę na 1/2 etatu,
- dodatkowo świadczenie chorobowe za dni objęte zwolnieniem lekarskim.
Takie rozliczenie jest zgodne z przepisami i wynika z konstrukcji prawa pracy oraz zasad wypłaty świadczeń chorobowych.
Podstawa prawna
- art. 92 § 2 Kodeksu pracy
- art. 11 i art. 12 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- § 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 29 maja 1996 r.
Czy będzie zjednoczenie Rumunii i Mołdawii?
Czytaj więcej
